Team-Runner ?

Zaterdag 1 Mei 2010 kreeg ik de volgende e-mail.

Hey ronnie,

Hiero stephan(maatje van remo, de bolle )
ik doe met Bart mee aan de wcc kwalificatie op de sloterplas!!!
Volgens mij heb jij aardig wat kennis over die plas en zou graag eens wat tips en ervaringen van je horen????
Hoop wat van je te horen!!!
mvg stephan

Nu moet ik zeggen mijn ervaring op de Sloterplas bestaat alleen maar uit het deelnemen van diverse karper wedstrijden aan de Sloterplas, georganiseerd door de desbetreffende hengelsport winkelier Hengelsport Osdorp. En de kennis die ik heb vergaard heb ik voornamelijk van Piet vogel, Bertus Wagenaar, Henk van Berkel en Ton Franssen de eigenaar van deze hengelsportzaak. Dat wil niet zeggen dat ik er niets van af weet, ik heb behoorlijk wat informatie op gesnoven de afgelopen tien jaar over de Sloterplas.

Natuurlijk voelde ik mij trots als een pauw als iemand een mailtje stuurt om aan mij advies te vragen over de Sloterplas, en gaat mee doen aan het “Nederlands kampioenschap karpervissen”.Een afspraak was snel gemaakt en twee dagen later hadden we een afspraak bij Stephan thuis.Ik had een platte grond geregeld van de sloterplas en ik kon Stephan en Bart vertellen waar de stekken zich ongeveer bevonden met de des betreffende dieptes en taluten. Na wat speurwerk op het internet kwam ik er achter dat Piet Vogel een lezing gaf over de Sloterplas, over de stekken gaf hij ook alle informatie, dit was helaas niet door gekomen bij Stephan en Bart, zij waren met een gelukje als laatste toegevoegd aan de wedstrijd omdat er een koppel was afgevallen.

Na alle informatie te hebben verstrekt wat er in mijn vermogen lag, kwamen we bij de deelnemers lijst uit op het internet, en daar zag ik toch wel bekende namen staan, een koppel herkende ik direct Ron Röben en Chris Vercouteren met deze vismaten heb ik al diverse malen Frankrijk onveilig gemaakt. Als er iemand iets van de geheimen van de plas af wisten dan waren dat Chris en Ron wel, dus snel even een telefoontje gepleegd met Ron. En met deze informatie van Ron kon ik Stephan en Bart nog meer informatie verstrekken.De tactiek die Stephan en Bart gingen hanteren was ‘de slappe lijnen tactiek’ zij hopen dan de eventuele dressuur te ontlopen. Zal de karper na zo’n lange winter zich alles nog kunnen herinneren wat er de afgelopen zomer met hun is gebeurd bij een eventuele haking? Wie zal het zeggen, zo heeft iedere visser zijn eigen tactiek en deze lijkt mij geen verkeerde.

Het is zover de loting heeft plaats gevonden, en ik krijg telefoontjes van Ron Röben en Stephan over de stek die zij hebben geloot, Ron en Chris hebben een stek geloot op de Oostoever en Stephan en Bart hebben een top stek op het zwarte pad.TOP STEK??? Wat is een topstek, in het verleden heeft het ‘zwarte pad’ vele winnaars opgeleverd, zelf drie maal door Herman “de Harmonator”en zijn maat Barry.Ik zelf heb de wedstrijd een maal weten te winnen van af de oostoever, met mijn vismaat Fred Cornet, de enige man die een koprol in zijn slaap zak kan maken, dit waren de legendarische woorden van Bertus Wagenaar bij het aanschaffen van een Sundridge slaapzak bij hengelsport osdorp. Wij waren de enige die een karper wisten te vangen en wonnen de wedstijd.Het gaat er op lijken dat het ‘’Nederlands kampioenschap” het zelfde lot zal ondergaan. De weer voorspellingen zijn niet gunstig en de water tempraturen schommelen tussen de 10 en 8 graden, misschien niet heel slecht maar top is het ook niet. Vrijdag avond trek ik mijn plan en ga als eerst een bezoekje brengen bij Ron en Chris, daar aan gekomen waren zij bezig met hun hobby……..Eten, en veel eten, de kip tandoerie lag heerlijk te spartelen in de pan.Dit was nog niets vergeleken met wat ik bij een vorige sessie had mee gemaakt in Frankrijk, zij presteren het om 5 liter snert ingevroren mee te nemen naar Frankrijk en dit gezellig met zijn tweetjes heerlijk samen op te eten, en dat heb ik het nog niet eens over het aantal stok broden die er nog even door heen gingen. Sorry, mannen en dames nu weer even terug naar de realiteit, Chris vertelde mij dat er een karper was gevangen van 12,4 kilo op de stijger aan de noordoost oever, deze karper was helaas niet goed gekeurd door de organisatie om de dit koppel met zijn tweeën de boot in waren gegaan om te drillen, dit is helaas niet toegestaan!

Toen Chris en Ron uitgegeten waren raakten wij gezellig aan de praat over de sessies die wij hadden gehad in het verleden in Frankrijk, wij hadden elkaar zeker een jaar niet gezien maar zoals gewoonlijk was het ouwe jongens krentenbrood als of het gister was van onze laatste ontmoeting. De discussie die wij hadden over het aantal vissen wat er deze sessie gevangen zal worden waren we snel uit, als je een knappe 15 kilo vist wist te vangen dan bestaat er de mogelijkheid dat je winnaar bent, zo waren de omstandigheden dit weekend.Ron vervolgde zijn verhaal en vertelde dat er voor de winnaars een ticket naar het WCC klaar lag.Dat lijkt me zo kikken om daar eens naar toe te gaan zij ik tegen Ron en Chris, maar dat is financieel gewoon niet haalbaar om je in te schrijven ben je al een Gods vermogen kwijt zij ik tegen het koppel Röben en Vercouteren, waarbij Ron na even na te denken tegen me zij “als wij winnen ga je mee als TEAM- RUNNER” Team-runner???? Wat is dat vroeg ik de boy’s, dan ga je mee als derde man en mag je onze zaakjes regelen buiten het vissen om! En wat het precies inhoud wisten ze mij ook niet te vertellen, dat is voor latere zorg, eerst maar eens wat vangen.

De kou begon al aardig toe te slaan en ik besloot om maar naar huis te gaan de warme huiskamer op te zoeken, terug naar mij auto gelopen dacht ik nog, Team- runner? Het zal toch niet. Ach, je weet maar nooit het was mij ook gelukt met Fred om met 1 vis de wedstrijd te winnen!De volgende morgen een telefoontje gepleegd naar het koppel, en er bleek nog niets gevangen te zijn.Ik had het razend druk dit weekend met het coachen van mijn voetbal team De Legmeervogels E3 wij hadden een toernooi bij ADO’20 in Heemskerk en avonds had ik een verjaardag in Almere, leven het gezinds leven hahahahaha. Tijdens het voetbal toernooi kreeg ik een telefoontje van Ron dat er een een vis was gevangen van 15,7 kilo door het koppel dat al eerder was gediskwalificeerd was, helemaal top voor dit koppel dacht ik nog.Toen ik zo rond 20.30 op mijn telefoon zag dat ik een gesprek had gemist van Ron, het zal toch niet? Snel bellen en geen contact te krijgen…dit heb ik weer dacht ik nog,10 minuten later kreeg ik Chris aan de lijn met de mededeling, pak je koffers maar vast in’’ we staan boven aan’’ we hebben een 16,4 kilo vis, helemaal te gek Chris zei ik, maar je moet nog een volle nacht.Dat weet ik ook wel hoor zij Chris, maar hij is wel binnen.

Je moest eens weten, ik heb zaterdag nacht bijna niet kunnen slapen met de gedachten dat ik ook een zo een top evenement mee zal gaan maken, dan wel als Team-runner, weet totaal niet wat het inhoud, als ik er maar bij ben dacht ik nog? 7.00 loopt mijn wekker af, ik schijn toch nog in slaap gevallen te zijn, ik probeer kalm te blijven en niet te gaan bellen naar het koppel, heb even snel een douche gepakt en na een klein ontbijtje ben ik rustig richting de plas gereden. Aan komend bij de plas word ik verwelkomd door Herman (de Harmanator) hij had een stek naast Ron en Chris, met de mededeling dat er die nacht niets bij is gevangen, jammer voor de wedstrijd vissers maar mooi voor Röben, Vercouteren en Vontsteen zie je deze namen al staan op het wedstrijdformulier hahahahahahha. Ron en Chris zijn al bezig de hele boel op hun gemak in te pakken en ik wens ze een goedemorgen’’ we zijn er bijna’’ zegt Chris nog 10 minuten en we weten het zeker, alles is nog mogelijk, je weet het nooit.Ik zelf heb zelfs mee gemaakt dat ik een karper pak 10 minuten na het eind signaal, dit kan ook omgedraaid worden en een vis op de kant komen 10 minuten voor tijd!Maar gelukkig voor dit koppel klinkt het eind signaal en Robben, Vercouteren hebben en ticket naar het WCC te pakken.

Na velen felicitaties van de mede deelnemers aan de Oost-oever help ik samen met Marco de sponsor van dit team, Marco Vink is de eigenaar van de website ‘’The Diff’’ hij verhuurd o.a. voerboten en levert partikels tegen een mooi prijsje, staan we nog even na te keuvelen en bij te komen van de overwinning bij onze auto’s. Opeens stoppen er twee auto’s bij ons, en komen er drie personen op ons af, dit blijken Robert Valkeneer van JRC, Hans Sissingh van Carpconnections, en Inge Franssen van Hengelsport-osdorp te zijn.Na de felicitaties van hun zijde werd de vraag gesteld of Ron en Cris mee wilden doen aan de WCC, niet iedereen heeft hier zin in naar wat later blijkt. Volmondig geven de mannen toe dat ze graag aan dit evenement mee willen doen, er werd gevraagd of zij een sponsor hadden en dat konden zij beantwoorden met ja, zij worden gesponsord door ‘’de Diff’’ vertelde Ron.Deze vraag werd gesteld omdat Robert Valkeneer dit koppel aanbood om geheel gesponsord te worden door JRC voor deze trip en het geen probleem vond om dit samen te doen met ‘’de Diff’’

Na de prijs uitreiking werd het nog gezellig en kwamen de vis avonturen nog even voorbij en natuurlijk was Barry Topper die het mooiste verhaal had.(Hoe bestaat het)

Voldaan rijd ik naar huis met de gedachten dat ik een droom week tegemoet ga in september, ja ja ja ja Als TEAM-RUNNER god mag weten wat het inhoud???

Groeten Team- runner  ‘’van Couteren/Röbben  JRC/THE DIFF

P.S Ron en Chris ik wil jullie hartelijk bedanken dat ik deze trip mee mag gaan maken.

Reacties Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Lijndruk en vertrouwen opbouwen:  Tino Musschoot

Ik heb een klein stukje tekst geschreven met mijn bevindingen die wel heel frappant lijken dit jaar en telkenmale in hetzelfde stramien terugkeren. Wie heeft het niet eens meegemaakt: vissen die massaal  springen en rollen maar vanaf het moment dat de hengels te water gaan acuut stoppen met actief te zijn. Totale passiviteit ! Ze waren zonder meer nog in het gebied want de regelmatige lijnzwemmers bevestigden dit maar ze waren er zich van helemaal van bewust dat er gevaar dreigde. Ook namen ze wel voedsel tot zich, zei het mondjesmaat en heel voorzichtig! Mijn grijze massa zei me dat ik het over een andere boeg moest gooien om ze toch over de streep te trekken. Ik kwam tot de volgende oplossing, telkens eerst enkele stekken opbouwen met veel voer om hun vertrouwen te winnen. Omdat ik altijd sessies vis van drie dagen kan ik de aangevoerde stekken eerst 48 uur ongestoord laten om ze daarna af te romen. Het zou natuurlijk nog beter werken als ik ook tijdens de week kon voeren maar de afstand tot het water (Frankrijk) laat dit niet toe. Het moest dus op een ander manier.  Om dit plan nog verder te perfectioneren heb ik ook het aantal hengels gereduceerd en maak ik gebruik van backleads om zo min mogelijk lijnen door het water te hebben liggen. Dit geeft de vissen  een gevoel van veiligheid zodat ze denken ongestoord hun ding te kunnen doen. Op het gebied van rigs heb ik enkele varianten waar ik het volste vertrouwen in heb. Ik gebruik voor 80% een snowman rig die ik kritisch uitbalanceer. Het is een prachtige presentatie die erg visueel is door het fluo popupje en eenmaal opgenomen door de karper is hij moeilijk uit te spuwen. Er zijn uiteraard vele goedwerkende onderlijnen maar deze heeft mijn absolute vertrouwen, iets wat in mijn ogen essentieel is. Dat mijn plan werkte werd meteen de eerste sessie duidelijk. Telkens kwam er al na enkele uren een mooie veertiger op bezoek vanuit het voorgevoerde gebied. Dat ze er genoeg van aten was ook meteen duidelijk te zien aan de grote hoeveelheid ontlasting op de mat! De red Crab Squids van Trigger baits zijn allround boilies die praktisch overal inzetbaar zijn en voortdurend vis op de mat zullen brengen. Ze hebben een grove structuur die de attractoren goed laten uitlekken. Daarnaast verteren ze uitermate snel en dat is al wat we vragen toch? De volgende sessies die volgen wordt het succes van mijn nieuwe aanpak en tactiek nog meer bevestigd. De meeste vissen komen van stekken waar het voer haar werk heeft gedaan. Het is een voorjaar geworden waar ik alleen maar van kon dromen. Zo zie je maar dat je soms verder moet kijken dan je neus lang is. Kleine aanpassingen kunnen soms leiden tot mooie resultaten. Wat ik ook nog wil meegeven is: houd altijd het water nauwlettend in het oog. De beste momenten om vissen te spotten is bij het eerste daglicht dus komaan jongens zet die wekker in plaats van te ronken tot diep in de morgen! Niets is zaliger om ‘s morgens vroeg als de natuur ontwaakt erbij te zijn. Juist het water goed lezen kan een sessie goedmaken en een schat aan informatie opleveren. Nu wordt het tijd om de komende weken enkele bewoners van een lastig Belgisch water te gaan belagen. Op dit moeilijke water zal het totaalplaatje nog meer moeten kloppen om resultaat te behalen. Toch maakt juist die moeilijkheidsgraad het voor mij nog steeds avontuurlijk. Hopelijk tot binnenkort en het beste aan de waterkant.

Tino

Old School Rigs 2^de bijdrage

In het eerste deel van Old School Rigs heb ik uitvoerig de (Terry Hearn) Hinged Rig beschreven die door verschillende bekende vissers geëvolueerd en geperfectioneerd is. Deze topmontage was 10 jaar geleden mateloos populair en niet ten onrechte. Na de komst van gecoat onderlijn materiaal is de rig steeds meer in de vergetelheid geraakt en uiteindelijk helemaal naar de achtergrond gedrongen. Echter na de glorieuze Chodrig intocht van een paar jaar geleden hebben een aantal vissers de onderlijn opnieuw ontdekt, zij het in een iets aangepaste variant. De cirkel is na 10 jaar dus helemaal rond en we zijn weer terug bij het mono onderlijn materiaal. Dit simpele, betrouwbare en goedkope materiaal heeft van zichzelf enorm veel goede eigenschappen die wij ten volle kunnen benutten. 

De Real Combi Rig

Nog zo een klassieker die door de jaren heen eigenlijk steeds meer een verbasterde versie is geworden van het origineel. De kerneigenschap van deze rig is een stijf achter gedeelte gemaakt van mono materiaal en een aan de voorkant aangeknoopt soepel gedeelte. De stijfheid in het mono (b.v. Fluoro Carbon of Amnesia) achtergedeelte geeft een uistekend anti tangle effect. Ik kan mij niet herinneren deze klassieker in zijn pure vorm ooit in de war te hebben gegooid. Naast die anti tangle functie maakt de mono het voor de vissen iets lastiger de eenmaal opgezogen montage kwijt te raken. Dus niet een absoluut anti eject effect! Het soepele voorstuk zorgt ervoor dat de vis vanaf alle kanten (ja 360 graden) het aas kan opzuigen. Daarnaast plooit het soepele braid gemakkelijk om de onderlip en zorgt voor een uistekende inhaking.

Mijn favoriet is 12 cm Fluoro Carbon 0.40 mm achter en een soepel voorstuk 25 lb van ongeveer 3 cm tot aan de haak.

Ik gebruik het liefst een Korda Longshank X of een Fox Arma point in combinatie met deze rig omdat de vorm van deze haken voor een nog efficiëntere inhaking zorgt. Een klein (0.8mm) stukje 1.2 mm Korda Clear krimpkous maakt de inhaking helemaal perfect.

De braid wordt aangeknoopt met een Albright voorslagknoop met minimaal 8 omwentelingen. Deze knoop is sterk genoeg voor de meest extreme omstandigheden.

Zorg voor een soepele braid om het opnemen van het aas zo natuurlijk mogelijk te laten overkomen.

Velen van jullie denken nu misschien dat de Combi rig eigenlijk niet echt een Old School Rig is omdat hij door een groot aantal vissers nog dagelijks wordt gebruikt. Dat klopt, maar een klein percentage vissers gebruikt de rig in de boven beschreven uitvoering. De meeste moderne karpervissers maken een Combi rig van gecoat onderlijn materiaal wat in hun ogen praktisch te maken is. Deze uitvoering is in mijn ogen lang niet zo doeltreffend als de Real Combi Rig. De meeste gecoate braids zijn gewoon niet stijf genoeg om de werking van de Real one ook maar een beetje te evenaren. Een Combi rig gemaakt van dat materiaal heeft meer het karakter van een gewone soepele rig. De dunne plastic coating heeft een relatief kleine anti tangle functie. Dat is niet negatief hoor maar deze rig werkt volgens een  volkomen andere techniek! Hij benadert meer de eigenschappen van een opgewaardeerde soepele basis rig die minder snel in de war werpt. Niets komt overeen met mijn favoriet!

Er zijn ook een aantal gecoate braids op de markt die wel stijf genoeg zijn om de ‘moeder rig’ qua werking te benaderen. Helaas heeft de echte dan nog een groot voordeel namelijk camouflage. Vanzelfsprekend is het moderne gecoate materiaal te verkrijgen in verschillende kleuren om zoveel mogelijk weg te vallen tegen de verschillende ondergronden. Dat kun je als visser mooi even aan de oever contoleren. Daar constateer je dat dit water een mooie lichte zandbodem heeft. Uiteraard kies je dan voor de zandkleur uitvoering en gooit je vervolgens de montage een behoorlijk eind uit de oever vandaan! Weet je nu wel zeker of de bodem daar ook zandkleurige is? Niet dus, een grote gok.

Voor het zelfde geld is het stuk bodem daar juist heel donker van kleur (muddy) en steekt je goed gekozen zandkleurige Combi rig daar afgrijselijk tegen af. Goede camouflage? Daarom zijn juist de oude vertrouwde materialen zo geschikt want bijvoorbeeld Fluoro Carbon is een C-Tru materiaal. Je kijkt er dus doorheen en dan zie je de bodem. Wat voor kleur deze ook heeft. Beter kan haast niet! Je hebt dus niet alle kleuren onderlijn materiaal nodig. Dat scheelt weer in je budget en dat kun je uitgeven aan aas! Verdiep je maar eens in de Old School Rigs je zult zien dat je er meerwaarde uit kan halen.

De volgende keer neem ik de korte (soepele)  Pop-up rig onder de loep

Piet Vogel

Old School rigs

De komende weken zal ik exclusief voor de Rigsolutions website een aantal rigs beschrijven die stuk voor stuk een aantal jaren geleden enorm succesvol en populair waren. De werking van deze Old School rig vormen in mijn ogen nog altijd de bakermat van het moderne karpervissen. De sterke punten:  agressieve inhaking, anti tangle en minimalistisch zijn nu net de eigenschappen die ik eis van een goedwerkende rig. Omdat we nu inmiddels al weer vele jaren verder zijn qua materialen zal ik de onderlijnen met een kleine facelift opnieuw klaar stomen voor toekomst.

In Karperwereld Nr 72 heb ik een artikel geschreven met de naam "Minimalisme". Dit uitgebreide artikel gaat over het feit dat we de afgelopen 10 jaar alleen maar bezig zijn geweest met het verfraaien (aankleden) van onze rigs en het kleuren van de coating terwijl we eigenlijk niets hebben veranderd/verbeterd qua werking. Rigmaterialen zoals Amnesia, Fluoro Carbon en nylon worden echter de laatste tijd weer steeds populairder! Het zijn betrouwbare materialen zonder poespas die zich al vele jaren hebben bewezen. Echter na de komst van het gecoat rigmateriaal hebben de meesten van ons deze betrouwbare materialen een beetje uit het oog verloren. Ook ik ben jaren lang dolende geweest met vele soorten en kleuren gecoat onderlijn materiaal. Deze surrogaat materialen konden in mijn ogen echter nooit en te nimmer tippen aan de eigenschappen van de oorspronkelijk materialen. Nimmer werd de soepelheid van een echt zachte gevlochten lijn ook maar benaderd (en dat is heden ten dage nog steeds het geval) en dan spreek ik nog niet eens over de stijfheid in het achtergedeelte: de mantel.

Het is dan ook niet vreemd dat een aantal ervaren vissers terug grijpt naar de rigs en de materialen van 10 jaar geleden. Ook het Fluoro Carbon materiaal voor het maken van een stiffrigje of zelf als hoofdlijn is de laatste jaren verder geëvolueerd. Door een speciale kleurcoating is ook de hinderlijke schittering waar het materiaal om bekend stond inmiddels zo goed als verdwenen. Dit is voor mij een reden om de deur naar deze vertrouwde materialen weer helemaal open te zetten.

Ik zal echter niet teveel ingaan op dat artikel want de inhoud daarvan lezen jullie binnenkort na het verschijnen van het blad.

Deze bijdrage staat echter wel volledig in één lijn met het artikel "Minimalisme" want vanuit Engeland is er weer eens een nieuwe (oude) combi-rig komen overwaaien. Na het zien van de rig krijg ik meteen een déjà-vu gevoel. Zowel de voorkant (haakzijde) als achter het scharnierpunt zijn onderdelen die ik veel gebruikt heb en waar ik nog steeds veelvuldig gebruik van maak.

Het gaat hier in feite om zeker 10 jaar oude hinget rig met een stijve achterkant gemaakt van Amnesia of Fluoro Carbon gecombineerd met de tegenwoordig mateloos populaire Chodrig. Deze twee componenten worden met elkaar verbonden door een mini-wartel. Door deze mini wartel heeft de voorkant extreem veel waardoor de haak altijd in een agressieve positie zal staan.  

Ik weet absoluut zeker dat dit een effectieve en betrouwbare rig is want de oude/bekende versie (met een RVS-ringetje als scharnierpunt) heeft door de jaren heen heel wat karpers op de mat gebracht. Wie kent de Terry Hearn Hingetrig niet? Deze rig, destijds door mij aangepast voor de Nederlandse wateren, heb ik daarna omgedoopt tot Triggerrig.

De enige constructieve verandering van mijn kant was dat ik de lengte van het voorstuk behoorlijk heb ingekort. Terry gebruikte een lang voorstuk (10 cm) om met dat voorstuk in combinatie met een pop-up boilie boven het grondwier uit te komen. Zijn doel was dus een lange pop-up rig te creëren!  Ik heb dat voorstuk ingekort met de achterliggende gedachte (en dat is het nog steeds) dat het voorstuk niets anders moet zijn dan een zeer subtiele verlenging van de haaksteel. Je creëert daarmee in feite een door velen verafschuwde benthook. Dit type haak is in mijn ogen de meest agressieve prikker die je kunt gebruiken. Helaas heeft dit haakmodel wel een gebruiksaanwijzing waarmee terdege rekening dient te worden gehouden. Met het gecreëerde model vervallen echter alle mindere punten van deze haak. Let wel op, de Benthook is mits goed ingezet een absolute tophaak die door goednadenkende vissers heel goed te gebruiken is! (lees het artikel  "Minimalisme" er maar eens op na.

De nieuwe generatie Triggerrigs heeft een paar pluspunten ten opzichte van de oude versie. Zo is het RVS ringetje (met een beperkt draaivermogen) vervangen door een moderne mini-wartel waardoor de haak probleemloos 360º kan draaien en daardoor enorm agressief is  geworden. Daarnaast is er op dit moment ook een beter haakmodel op de markt dan 10 jaar geleden namelijk de Choddy van Korda. Het naar buitenstaande oog van de Korda Choddy haak creëert een grotere inhakingsruimte tussen het haakoog en de punt.

Door deze ogenschijnlijk kleine aanpassingen is de rig nog effectiever is geworden dan de Old School versie.

De lengte van het voorstuk

Daar kan ik heel kort over zijn want eigenlijk gebruik ik het voorstuk van de nieuwe generatie al een jaar of twee, alleen met een ander doel. Ik gebruik het voorstuk als Chodrig in combinatie met een Helikoptersysteem. Ik hoef hier dus bijna niets aan te veranderen want ik ben erg tevreden over het inhakingsvermogen van mijn Chodrig. Ik vervang alleen de grote Helikopter- wartel door een mini-wartel. In totaal is het voorstuk dat ik gebruik zo ongeveer 2,5 cm lang gemeten vanaf het haakoog tot aan de ring van de mini-wartel. Gebruik hiervoor een extreem stijve Fox Rigidi Fluoro Carbom om de verlenging zo authentiek mogelijk te laten zijn.

Het achterstuk maak je het best van Fluoro Carbon Soft. Neem daarvoor niet de Fox Rigidi want die is te stijf en zal nooit de bodem contouren kunnen volgen. De rig zal dan na het landen op een steen als een raket omhoog kunnen komen te staan en de vissen afschrikken.

Kies daarom voor een zachte Fluoro Carbon versie die wel stijf genoeg is voor hetgeen hij is bedoeld (anti tangle) maar soepel genoeg om te plooien over een grillige bodem structuur.

De lengte kun je aanpassen aan de bodemgesteldheid. Persoonlijk schommel ik hiermee  tussen de 8 en 14 cm lang. Maak zowel de loop (het lusje voor een betere bewegelijkheid) aan de mini-wartelkant als aan de normale wartelkant altijd met een driekamerknoop. 

Ik heb een goed gevoel over deze nieuwe generatie minimalistische combi-chod rigs want ze zijn absoluut minimalistisch (geen krimpkous geen lomp ogende line Aligners en geen anti tangle sleeves) maar wel door en door getest in het verleden.

Ik weet wel wat mijn favoriete rig voor aankomend seizoen gaat worden, namelijk de:

 " Stiff Combi Chodrig"

Piet Vogel

Zomerse taferelen in de winter

Tijdens één van mijn karperclinics op Vinkeveen heb ik het genoegen om twee vismaten uit een lang vervlogen tijd opnieuw te ontmoeten. Denis en Eugene twee klassieke karpervissers (aardappel generatie) uit de kop van Noord-Holland

Niemand heeft ooit een karper gevangen met alleen een stuk lood maar als je goed doordenkt is dat stuk werplood wel een heel belangrijke schakel in het zelfhakingssysteem.Lood wordt naast de oorspronkelijke werpfunctie gebruikt om het zogenaamde bolten te veroorzaken in een zelfhaking systeem. Na het strak zwemmen van de onderlijn zal het lood ervoor moeten zorgen dat de haakpunt (mits die haak natuurlijk goed bevestigd is) enigszins indringt in de karperbek. 

Pop-up boilies zijn al decennia enorm populair onder een groot aantal karpervissers. Een pop-up wordt meestal gebruikt op zachtere bodemstructuren zoals veenplassen en modderpoelen.
Hun gedachte achter het gebruik van zo een drijvende boilie is dat deze niet wegzakt in de modder zodat hij voor de karper onvindbaar wordt. Velen laten die pop-up tot wel 5 cm boven de bodem zweven.
Persoonlijk vind ik dat een te makkelijke en zelfs verkeerde interpretatie.