'Domme Belgen'

stuurt Alain Danau een Belgisch wonderkind naar Amsterdam om Piet in zijn hemd te zetten?

 Een tijdje geleden heb ik in het VBK blad een artikel geschreven  “domme Belgen”. In dat artikel uit ik mijn verbazing over de enorme kennis die de karpervissers aldaar bezitten op reeds jonge leeftijd. Tijdens mijn maar één jarig verblijf in ons buurlandje sta ik meerdere keren met verbazing te luisteren naar zo een jongeling die op 16 jarige leeftijd al praat over aastijden, trekroutes en voedselherkenning. Dat had ik in Nederland nog nooit zo ervaren. Ik denk door het weinige water aldaar dat de concurrentie veel groter is onder de mannen dan hier. Ook de jonge mannen zullen daarom al vroeg rijp moeten zijn willen ze überhaupt een kans maken tussen al die gemotiveerde Belgen. Niet zo vreemd dus dat ik uiteindelijk dat artikel ook eindig met de woorden “domme Belgen, ik ken ze niet”.

Een tijdje geleden krijg ik via mijn mail een vraag van een Belgische oudere man of ik als zogenaamde specialist niet een keertje met zijn zoon zou willen gaan vissen. Hij zou volgens zijn vader nog veel van mij kunnen leren vooral op het gebied van onderlijnen want dat as zijn minder goede kant. Natuurlijk (als vader van een heerlijke meid) kan ik zo een verzoek niet weigeren. Ik heb nu eenmaal een zwak voor vaders die dat voor hun kinderen over hebben. Vorige week krijg ik de Belgen in de boot en al tijdens het wegvaren vraagt de jongeman mij een aantal goede doordringende vragen. Dat belooft wat denk ik! Van te voren had ik al aangegeven dat het vissen qua rsultaat niet veel kans zou hebben omdat veel karpers al in de paaigebieden verblijven. Daarnaast heb ik ze ook meteen duidelijk gemaakt dat ik daar niet wil gaan vissen want de vissen moeten (vooral) na de strenge winter zo snel mogelijk hun kuit kwijt en dan zo snel mogelijk aansterken. Helemaal mee eens roepen de twee Belgen in koor. Het maakt niet uit Piet we komen om te leren! Eenmaal op de plek gooi ik een eerste hengel in en vertel wat ik doe en waarom. De tweede hengel wordt door onze jonge vriend ingegooid en meteen zie ik zijn handigheid. De montage belandt precies op de plek waar ik hem ook had gegooid. Nu dat heeft hij goed gedaan maar nu gaan we aan de slag met rigs. Niet voordat we een puntje Limburgse vlaai hebben gegeten roept pappa! Het blijven enorm vrijgevige, gulle Bourgondiërs die zuiderburen. Dat gaat er wel in en voor ik er erg in heb duw ik er drie weg achter mijn kiezen. Ik hoop maar dat ze dat niet doorvertellen in België want dan kom ik zeker ik roddel en achterklep van het VBK blad!

Laten we beginnen met de rigs en de veiligheidsmontages stel ik voor om hen een beetje af te leiden. Ik leg eerst alles uit betreffende de sterke kanten van materialen en vertel erbij dat mono op dit moment weer mijn favoriet is geworden. Daarna deel ik hun mede dat we naar alle waarschijnlijkheid niet toe zullen komen aan het maken van een mono (Chodrig). Zo ver was ik nog nooit gekomen met een minder ervaren karpervisser. De driekamerknoop is juist voor die groep vaak een onoverkomelijke barrière en trouwens ook voor vele ervaren mannen. We beginnen dus met de basis, nu dat had de kleine snel onder de knie, zelfs de omgedraaide bledknoop op de haaksteel doet hij met zijn ranke vingers zonder enige twijfel. Het lijkt wel of hij de genen heeft geërfd van de (knopenkoning) Hermanator zo gemakkelijk gaat het hem af! Nu dan maken we het wat moeilijker, een echte combirig met een aangeknoopt soepel haakgedeelte. Echter ook de Albright knoop is voor deze whizkid geen enkel obstakel. Poe, nu moet ik toch naar de (voor vele) moeilijke Hinged en Chodrigs. Die gaan er niet zo makkelijk in mannetje grap ik, maar de jonge Belg snapt natuurlijk niet van mijn Amsterdamse galgen humor en kijkt mij aan alsof hij wil zeggen, kom maar op Vogeltje! Zo ken ik de Belgen niet! Ik laat daarna heel duidelijk de driekamerknoop zien die ik met mijn rechterhand maak en doe dat vervolgens nog een keer met mijn linkerhand om hem op een dwaalspoor te brengen. In het verleden deed ik die truc vaak op beurzen samen met Bertus want die is linkshandig. De mannen achter de balie snapten er dan werkelijk helemaal niets van. Dit keer heb ik je te pakken kleine Belg! Niet dus, hij pakt het lijntje en knoopt zonder blikken of blozen een driekamerknoop. Ik sta helemaal perplex en denk dat het hier om een grap gaat van Alijn Danau die Piet wel even een oor wil aannaaien als reactie op mijn artikel. Ik zie de kop al voor me, Piet Vogel het bos in gestuurd door beginnende karpervisser! De kleine Alain stuurt zogenaamd een onervaren jongen die mij vervolgens helemaal voor aap zet. Dat moet haast een Banasplit grap zijn want dit is helemaal nieuw voor mij.

Gelukkig blijkt dat niet het geval en kan ik met een goed gevoel (ook al hebben we niets gevangen) om 4 uur in de middag de twee Belgen de weg naar het zuiden wijzen. Wat een topgozertje, geniet ik nog even na. Die is echt handig want zonder ook maar een fout of trilling neemt hij alles in een keer op. Hebben onze zuiderburen nu ook een eigen knopenkoning?

Nogmaals mannen:  Domme Belgen, ik ken ze nog steeds niet.

Afgelopen week heb ik met een vriend een lang gesprek gehad over mijn toekomst in de hengelsport. Wat wil ik nu eigenlijk . Na die brainstorm sessie kwamen we uit op het feit dat ik gewoon graag kennis overdraag. Daarnaast hebben we ook eens gekeken naar mijn sterke kanten.  Ik heb altijd andere vissers hun successen gegund dus ga ik die richting op zoeken. Ik geniet er nog steeds van als mensen plezier beleven en uit hun bol gaan van de adrenaline. Juist die kick herken ik van vroeger. Helaas hou je die kick nooit langdurig vast en ga je als visser steeds weer opzoek naar een nieuwe uitdaging. Dat hoeft niet altijd! Niet iedereen heeft de tijd of de durf om te pionieren dus gaat die grote groep veelal naar een BTW. Jammer genoeg leren ze op vele wateren maar bitter weinig. De meeste wateren laten de vissers aan hun lot over en dat is een gemiste kans!

Waar zijn mijn  kwaliteiten en werkvreugde nu het best te gebruiken? Ik denk in het gidsen, als begeleider van groepen onervaren mannen op hun eerste Frankrijktrip of als aanspreekpunt en beheerder van een goed gerund (met eerlijke vissen) betaalwater. Gelukkig is het imago al veel positiever dan een aantal jaren geleden toen er nog volop vissen vanaf een openbaar water naar een BTW werden versleept. Dat hoeft niet meer want er zijn inmiddels genoeg goede kwekers die de vissen leveren. Zelf blijf ik altijd kiezen om op een open water te vissen want ik heb immer verkondigd dat het vissen op een BTW niet mijn ding is. Toch ben ik ben er nooit tegen geweest. Het is er nu eenmaal en vele vissers genieten van zo een weekje uit. Wie ben ik dan om hun te veroordelen over het feit dat zij niet doen wat ik graag doe, namelijk pionieren. Ik ga me de komende periode eens verdiepen in hoe het daar nu eigenlijk in zijn werk gaat want er gaan steeds meer vissers naar dit soort wateren toe. Misschien kan ik daar mijn kennis overdragen want als visgids in Nederland heb je vooral als zogenaamd bekende visser te maken met jalouzie.

Zondag ga ik weer lekker met de boot het water op en neem dan opnieuw een onervaren kennis mee om samen te genieten.

Dit keer een korte blog want eerlijk gezegd heb ik niet veel te vertellen. Door mijn drukke werk als timmerman kom ik maar niet toe aan visuren. Hopelijk verandert dat snel.

Tot de volgende blog

Piet Vogel