Het is alweer een poosje geleden dat ik een blogje of artikeltje heb geschreven, helaas krijg ik de afgelopen twee weken werkelijk geen letter op papier. Dat is echt helemaal nieuw voor mij en het voelt verschrikkelijk, veel willen vertellen maar het niet kunnen uitvoeren. Mijn hoofd loopt over van ideeën en zelfs complete artikelen passeren de revue alleen omzetten naar het beeldscherm ho maar. Waarschijnlijk is mijn (kleine) grijze massa enigszins overbelast. Het schrijven stel ik iedere dag opnieuw uit. Nu is het mooi geweest, ik zet mijn zelfmedelijden aan de kant en begin vandaag maar eens met het leegmaken van mijn hoofd, althans dat probeer ik. Het lijkt wel dat hoe meer ideeën ik heb des te moeilijker het eruit komt. Door deze hopelijk tijdelijke blokkade weet ik wel hoe het voelt als je creatieve gedachten hebt maar het niet kan omzetten op papier of beeldscherm. Ik begrijp inmiddels dat ik dit in het verleden echt onderschat heb en hopelijk komt mijn normale gave weer snel bovendrijven zodat ik snel weer vele artikelen kan gaan schrijven.

In mijn gedachten zit nog steeds een artikel over 'schijnveiligheid' maar ook een technisch artikel over het vissen op rivieren. Geloof me ik kan het zo letterlijk opzeggen maar schrijven dus even niet.

Huizenjacht

Het onderwerp verhuizen is altijd een lekker begin want het gaat maar door, iedere week opnieuw verandert het weer. Tijd voor een nieuwe en korte update betreffende de verhuizing:

Vorige week zaterdag zijn we met het gezin vroeg in de morgen afgereisd naar het oosten van het land. Net voorbij Arnhem hadden wij in een leuk dorp een huis gevonden (op Funda) die volgens de verhuurder direct aan een mooi en groot recreatie meer staat. Je kan er zoals gezegd vanuit de tuin vissen. Daar ben ik natuurlijk wel heel nieuwsgierig naar want vissen dichtbij huis heeft voor mijn werk (filmpjes, schrijven en natuurlijk product ontwikkeling) veel voordelen. 10 km voor ons einddoel passeren ons een paar auto's die naar ons wijzen. De eerste keer denken we aan een grapje want ik voel helemaal niets vreemds aan de auto, echter bij de volgende aanwijzing van een passerende auto beginnen we toch te twijfelen. Natuurlijk zijn we net voorbij een tankstation en is het staan op een smalle vluchtstrook eigenlijk geen optie. Het is al behoorlijk druk op de weg en de auto's rijden hier ook aardig door er hoeft maar eentje even niet op te letten en die knalt meteen met hoge snelheid achter op de bus. Na een minuut (nog steeds niets raars te voelen of te horen) stop ik toch maar even en zien we dat we rechtsachter een lekke band hebben. Hoe is het mogelijk helemaal niets van gemerkt. Dat hebben wij weer, de auto's scheuren werkelijk vlak langs ons heen maar ik heb geen andere keus dan hier de band te verwisselen. Ik zie dat de reserveband onder de bus is gemonteerd en ook de krik vind ik redelijk snel, alleen de wielsleutel is onvindbaar. Natuurlijk (heel dom) nooit eerder naar gekeken want ik heb de auto gekocht (6 maanden geleden) met 4 splinter nieuwe banden. Uiteindelijk blijkt dat de sleutel is bijgesloten in de verpakkingsdoos van de krik. Opgelucht loop ik naar de lekke band. Esther en Suzanne nemen uit veiligheid plaats achter te vangrail en staan te blauwbekken van de kou. Ik stuit echter meteen op een groot probleem want deze wielsleutel is passend op de originele wielen van deze bus, maar er zitten nu aluminium velgen onder en daar past hij nu net niet op. Ik raak lichtelijk in paniek want niemand wil natuurlijk langs de snelweg staan met zijn gezin en al helemaal niet met een meisje van 4 jaar. We zijn gelukkig geabonneerd op een pechhulp en na een klein uurtje komt deze ons uit de brand helpen. Enorm opgelucht maar ijskoud door het oponthoud van anderhalf uur vervolgen wij onze route om de laatste 10 kilometer naar het huis af te leggen. Tijdens onze vertraging heeft Esther natuurlijk de verhuurder op de hoogte gebracht dat we wat later zouden komen vanwege de lekke band, was geen probleem maar er kwam nog een geïnteresseerde die dan eerst kon kijken zodat deze niet hoefde te wachten. Nu, daar waren we best wat geïrriteerd over want dat had de makelaar niet eerder vermeld. Tijdens het ophalen van de sleutel bleek het huis wat wij konden huren helemaal niet direct aan het water te liggen. Op het huis aan het water had een ander gezin al een optie en dat was ons voor het gemak maar even niet verteld.

Het huis wat we nu nog wel konden huren staat niet aan het water en kijkt uit op de buren aan de overkant van een smalle strook water. Voor zo een huis zijn we natuurlijk niet gekomen en het bleek gewoon een goedkope verkooptruc van de makelaar te zijn om ons daar niet over in te lichten. We zijn nog wel even wezen kijken maar ondanks dat het om een mooi en ruim huis ging was er totaal geen enthousiasme bij ons beiden, de ligging was gewoon niet mooi genoeg. Jammer maar weer een dead end!

Teleurgesteld zoeken we verder en afgelopen week blijkt ineens dat onze oude woning direct aan de Vinkeveense plassen op korte termijn zeer waarschijnlijk weer vrijkomt. Dat is echt een droom locatie alleen er hangt wel een prijskaartje aan. In eerste instantie hebben we zoiets van 'je leeft maar één keer' echter na wat rationeler te hebben nagedacht besluiten we even af te wachten. Als we hier gaan wonen moet Esther blijven werken om de huur te kunnen betalen en we willen juist wat meer tijd samen doorbrengen. Toch sluiten we niets uit en houden we het even in beraad. Na haar werk is het natuurlijk wel heel ontspannen genieten van het mooie uitzicht op de plassen. We wachten nog even af want er is nog geen haast bij, de huidige bewoner zit er nu nog in en het is niet precies duidelijk wanneer hij er uit gaat.

We blijven altijd met een schuin oog naar Frankrijk kijken maar zoals ik al eerder heb geschreven is het daar nog eigenlijk een jaartje te vroeg voor. De Franse belasting (sociale stelsel) legt een te grote financiële druk op ons gezin en dat is ook niet echt een rustige gedachte. In Frankrijk moet je kunnen genieten van het leven en moet je niet iedere dag alles uit de kast moeten halen om je belasting te kunnen betalen. Dat is niet de Franse manier! Het is ook misschien iets te impulsief om na een super goed begin met Rigsolutions meteen dit bedrijf te verhuizen naar een ander land. Zonder Suzanne hadden we dat risico wel durven nemen maar nu als gezin niet!

Tja wat dan? Natuurlijk staan we niet stil en blijven we zoeken want Esther wil gewoon zo snel mogelijk weg uit Amsterdam. We hebben wel weer wat op het oog wat een tijdelijke oplossing zou kunnen zijn maar omdat dat nog niet zeker is houd ik het even voor me om niet de goden te verzoeken. Mocht het allemaal niet lukken dan hebben we besloten nog een jaartje hier te blijven en dan is het de bedoeling dat ik vanaf april iedere maand minstens 2 weken in Frankrijk ga doorbrengen op grote openbare wateren. 2012 moet voor mij een topjaar (qua vistijd en beleving dus geen enkele druk op het moeten vangen!!) gaan worden en daar ga ik alles voor doen. Van die trips zal ik ook iedere maand een videoblog gaan maken.

Voerboten (foto's Niels en Sven)

Gisteren ben ik op bezoek geweest bij Sven en Niels (de mannen achter Baitboten-Rotterdam) om eens te kijken wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is op dat gebied. Met de grote plannen die ik in mijn hoofd namelijk veel tijd doorbrengen op mega wateren zul je op je materieel moeten kunnen bouwen. Het gereedschap moet echt geschikt zijn voor het zwaardere werk. Ik heb altijd twijfel gehad of voerboten überhaupt het ruime sop aankunnen en niet zinken bij de eerste de beste flinke storm. Ook vind ik het uitvaren allemaal veel te langzaam gaan en wil ik op zeker een snellere boot als degene die je standaard kan kopen. In het verleden heb ik al eens een voerboot gehad die door de Belgen (op circuit water in het Belgenland) een Mickey Mouse bootje werd genoemd terwijl ik hem hier kocht als een van de beste op dat moment in Nederland. Niet dus, die Belgen hebben wat afgelachen want zij gebruikte op dat water allemaal een boot (die er overigens niet uitziet maar wel hard vooruit gaat) die ze de 'Swa Patat' noemen. Wat ging dat kreng hard en wat was die koersvast. Dit had ik nog nooit gezien en ik vraag mij dus af of dat in ons land nu ook mogelijk is? Tijdens de beurs in Assen heb ik al eens heel plezierig gesproken met Niels en Sven over die twijfels maar beide zijn er van overtuigd dat hun custom built boten absoluut meerwaarde zou hebben in mijn visserij. Natuurlijk gebruik ik op de grotere wateren zoveel mogelijk een gewone boot maar soms zijn die toch ook verboden. Ook kan het soms interessant zijn een bepaald gebied met rust te laten, denk maar eens aan een ondiepe baai waar zich op een bepaald moment veel vissen bevinden. Het varen met een lompe rubberboot kan dan net even teveel zijn en de vissen verlaten dan snel dat gedeelte. Een voerboot is voor zo een situatie beter geschikt, mits je er ook op kan vertrouwen. Voor de kleinere wateren werken de standaard bait-boten natuurlijk prima echter ik praat over grote wateren waar het bij tijd en wijle behoorlijk kan spoken. Geen probleem volgens de twee deskundigen en ik heb mij gisteren dus maar eens goed laten bijpraten. De mannen hebben mij echt kunnen overtuigen en we zijn overeen gekomen dat ze een boot voor mij gaan maken. Deze boot zal worden uitgerust met een dieptemeter en een GPS. Ik ben reuze benieuwd naar het resultaat en heb met hun afgesproken dat als de boot klaar is zij hem komen brengen zodat we er meteen even op mijn thuiswater mee kunnen varen. Van deze eerste testcase zal ik een video-blog maken. Haast heb ik niet want ik moet de komende tijd veel schrijfwerkzaamheden verrichten. Een buitenlandse vistrip zit er de komende maand ook helaas niet meer in. Wel ga ik in januari naar de Ebro om daar hopelijk een paar mooie winterkarpers te gaan vangen.

Vissen op mijn thuiswater.

Helaas is het mij niet gelukt voor de afkoeling een stek op te bouwen op de plas. Inmiddels is het water behoorlijk koud geworden en zijn de vissen momenteel even helemaal passief. Iedere dag loop ik mijn rondje (ja nog steeds alleen val ik geen gram meer af!) en al een kleine twee weken geleden heb ik de laatste vis zien springen. Ik ben nu maar begonnen met voeren op die plek waar ik ze het laatst heb waargenomen. Omdat ik er toch dagelijks loop kan ik dan een kleine hoeveelheid bollen met de gooipijp verspreiden over een mooi groot gebied. Als het even kan wil deze week een keer gaan proefvissen en hopelijk kan ik er nog een winterfilmpje gaan opnemen. Ik heb alle sfeerbeelden al gemaakt alleen er ontbreekt een aanbeet en een mooie winterbak!

Voor nu is het weer mooi geweest. Het is best meegevallen want als ik eenmaal schrijf ben ik niet meer te stoppen. Snel beginnen aan mijn artikel voor de Beet voor ik weer inzak!

To be continued!

PS:

Deze week gaan we beginnen met het invoeren van alle nieuwe producten in hat catalogus gedeelte. Verder wordt er begonnen met een nieuwe website voor Rods&Tackle.