Loon naar werken

Het heeft een tijdje geduurd voor er een volgen blog zou komen, wel hier is deze dan.

Hier in Zuid-Holland vallen bij veel karpervissers de vangsten erg tegen,zo dus ook bij mij.

Het maakt niet uit wat ik ook probeer en wat ik ook doe, het lijkt niet te lukken.

Zo af en toe komt er een vis uit , maar het is niet wat ik gewend ben.

Zou het door het weer komen, of doe ik echt iets niet goed?

Er spookt van alles door m'n hoofd en kan ´m amper koelhouden.

Als ik in mijn tent zit kan ik er niet over uit, het lijkt wel of alleen de witvis actief is.

Die komen gemiddeld een keer of 3,4 en soms 5 in de nacht aan de haak trekken.

Toch blijf ik hoop houden dat er zo af en toe een karper tussendoor komt en houdt stug vol.

Er worden zelfs weer doordeweekse korte nachtjes gemaakt, ook die vallen toch zwaar tegen.

Zo in de laatste week van september begint het kwik te stijgen en ik weet wat mij te doen staat.

Iets van binnen zegt tegen mij:je moet je voorjaarsstek oppakken.

Zo geschreven zo gedaan en de volgende dag wordt er voor de eerste keer ruim en verspreid gevoerd op de stek.

Het vertrouwen groeit al als er tijdens het voeren een stuk bij mij vandaan al een vis draait.

Zo Rich, dat wordt slachten praat ik mijzelf toe.

De volgende dag na m'n werk rij ik gelijk door naar de stek, en pak een hengel uit de bus om

even uit te peilen waar de planten (krabbescheer)zich onder water bevinden.

Na een aantal keren werpen ben ik overtuigd en snel werp ik een groot aantal boilies op de bewust gekozen stekken maar nu meer compact.

Nooit voer ik 2 dagen achter elkaar maar nu ben ik echt gebrand,dit wordt mijn kans om een paar vissen te strikken.

De avond duurt lang, even als de nacht en de werkdag.

Als de laatste klant z'n auto heeft opgehaald zeg ik tegen mijn compagnon:als je het niet erg vind, ga ik alvast.

Het enige wat ik te horen krijg, je gaat zeker WEER vissen met een lach en hoofdschuddend.

Jep zeg ik en haastig en pak mijn sleutels.

Snel naar huis om samen met m'n vriendin wat eten, snel douchen en wegwezen.

Eenmaal op de stek aangekomen, kom ik tot rust.

Het water ziet er vredig uit en ik ruik vis.

Als ik al mijn spullen aan het opzetten ben komt er een maatje langs om even een babbeltje te

maken.

Tijdens het gesprek ga ik met alles door en de eerste hengel ligt er al snel in.

Snel de tweede hengel in orde maken, nieuw onderlijntje eraan, en werpen op de goede plek.

Dit lukt in een worp,trek de lijn even iets strak en zet mijn hengel schuin tegen mijn rodpod aan.

Zo zie je nog waar je ligt en kan je wat makkelijker bijvoeren.

Er gaan tijdens het vissen zo'n 25 tuti'n'tunaatjes bij.

lk leg de hengel op de rodpod en hang de swinger eraan, trek wat lijn van de molen om de swinger te laten hangen.

Terwijl ik dat doe gaat de swinger omhoog en zakt weer terug,

Dat is je eerste platte hoor ik achter mij, en tergelijker tijd begint mijn molen lijn af te geven.

Nee hoor, dit is karper zeg ik hem.

Nou dit moet niet gekker worden, zegt Mark.

Na een paar minuten ligt er een mooie uitzetspiegel op de mat.

Niet groot maar wel erg mooi.

Snel een foto en dan mag ze weer zwemmen.

De rig gemaakt van removable skinny en een longshank maat 8 wordt gecontroleerd en opnieuw beaasd.

Naar mijn mening een prima onderlijn materiaal, het gecoate deel blijft in zware omstandigheden toch goed zitten en dat is best belangrijk.

Om een lang verhaal kort te maken vang ik binnen 4 uurtjes evenveel vissen.

Niet de grootste exemplaren maar op dit moment is alles welkom.

De hele nacht blijft het angstig stil en kan de slaap maar moeilijk vatten.

De eerst volgende run komt dan eindelijk om 05.00.

Wat ben ik blij dat ik toch ben teruggekeerd naar een stek die ik een tijd links heb laten leggen.

Zo vang je af en toe een vis en dan 5 in net 11 uren vissen.

Vroeg in de ochtend wordt alles weer opgeruimd, werk roept(ook op zaterdag)

De stek blijf ik voorzien van aas en woensdag ben ik weer van de partij.

Het duurt lang voor ik een aanbeet krijg,zo rond 23.30 als ik net m´n luiken heb gesloten.

Het is een zeelt, helaas.

Met het onthaken raak ik mijn rechter hengel aan die daardoor iets verschuift.(leuk he op een steigertje vissen)

Na mijn hengel weer goed te hebben terug gelegd wil ik mijn middelste hengel opnieuw beasen.

Uit het niets komen er een paar piepen uit de ontvanger, het is de rechter hengel.

In het licht van de hoofdlamp zie ik de top doorbuigen met als gevolg een run.

YES, dan toch....

Na een korte dril ligt er weer een mooie spiegel op de mat van net geen11.5kg.

Even een foto op de mat en hij mag weer lekker zwemmen.-

Midden in de nacht krijg ik weer een aanbeet op dezelfde hengel.

Alles loopt op rolletjes ookal zit er een klomp krabbescheer aan de lijn, tot vlak voor de kant.

Terwijl ik klaar sta met het landingsnet, slaat het loodnot toe.

Lijnbreuk!!!

Wat een gggrrrrrrr.

In mijn achterhoofd weet ik dat de karper alleen met een onderlijn zwemt en dat verzacht de pijn iets.

Snel wordt er een 20- tal meters lijn van de spoel gehaald en wordt er een nieuwe leader gemonteerd van de nieuwe kleur freefall.

Deze valt net even iets beter weg tegen de bodem hier op dit water.

Als alles weer gereed is werp ik de hengel net iets voor de plek waar ik daarvoor heb gelegen zodat ik iets meer tijd hebt om de vis te keren voor deze de planten in kan zwemmen.

Dit laat ik mij niet nog een keer gebeuren!!

Vroeg in de ochtend is het prijs op de middelste hengel.

Dit resulteerd in een mooie spiegel van 12.4kg bij 64 cm.

De vis is kogelrond,wat een beauty.

Ik sms mijn vriendin voor een foto te maken en een klein uurtje later is ze er al.

Ik heb mijn spullen al ingeladen, en ben toch wel in mijn nopjes ondanks de lijnbreuk

2 nachten met 8 aanbeten en een verspeeld.

Deze heb ik alvast binnen, want 2 dagen later zal er iemand anders vissen op deze stek.

Er is namelijk een koppelwedstrijd aankomend weekend, waar ik samen met teamgenoot Ronald van KGB Baits ook aan deelneem.

Helaas zitten wij op een niet al te productieve stek en vangen wij alleen een aantal brasems.

Maar het was bere gezellig weer ´s samen te vissen, gaan we zeker vaker doen.

De wedstrijd wordt uiteindelijk gewonnen door 2 teamgenoten Mike en Jeroen.

Beiden hebben een mooie vis gevangen die ze naar de 1e plaatst bracht.

Goed gedaan jongens.

Tot de volgende keer,

groeten Richard.